Ekipman, borçlar hukuku, iş hukuku ve deniz ticareti hukuku disiplinlerinde, “belirli bir işin, üretimin, hizmetin, geminin veya fabrikanın amacına uygun olarak yürütülebilmesi için bulundurulması zorunlu olan teknik donanım, araç, gereç ve teçhizatın bütünü”dür.
Kavramsal ve Metodolojik Boyut
İş hukukunda işverenin, iş sağlığı ve güvenliği kuralları uyarınca işçilere “kişisel koruyucu ekipman” sağlama yüklenimi emredici bir yasal borçtur; bu borcun ihlali halinde doğacak iş kazalarından işveren mutlak sorumlu tutulur. Ticaret ve eşya hukukunda ise, bir fabrikanın veya taşınmazın devri durumunda, aksine sözleşme yoksa, işletmenin işleyişine tahsis edilmiş olan bilimum ekipman da “eklenti” (mütemmim cüz veya teferruat) sayılarak asıl malla birlikte devredilmiş kabul edilir. Ekipman, soyut ticari kapasitenin somut üretim gücüdür.
Edebi Eserlerde Kavramın Kullanımı ve Analizi
Sanayileşmenin getirdiği iş kazaları, fabrikalardaki mekanikleşme ve insan emeğinin makineler karşısındaki durumu edebiyatımızda toplumcu gerçekçi yazarlarca işlenmiştir:
“Maden ocağının derinliklerinde, yetersiz yasal önlemler ve eksik **ekipman** yüzünden her an ölümle burun buruna çalışan işçilerin kaderi iki satırlık gazete haberi olmamalıydı.”
— Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Yaban
İlişkili Kavramlar ve Bağlantılar
Kararların alınmasında kurul çoğunluğunun irade üstünlüğü saptaması, yargılama usullerinde Ekseriyet (çoğunluk) kuralları çerçevesinde yürütülür. Hukuki işleri yapmaya yetkin görülme, mesleki ahlak ve yasalara uygun davranma niteliği, kişinin Ehil (yetkin) bir aktör olmasıyla ölçülür. Ceza hukukunda sanıkların veya şüphelilerin dış görünüş, boy, kilo gibi ayırt edici fiziksel özellikleri, resmî Eşkâl tespiti tutanaklarıyla resmiyete dökülür.
Bir yanıt yazın