Resepsiyon (Hukuk aktarımı), hukuk tarihinde ve anayasa hukukunda, “bir ülkenin, başka bir ülkenin hukuk sistemini, kanunlarını veya temel kodlarını kendi milli hukukuna iktibas ederek (aynen veya uyarlayarak) benimsemesi, kabul etmesi” sürecidir.
Resepsiyon Kavramının Tarihsel ve Doktrinel Analizi
Adalet Bakanlığı Hukuk Sözlüğü’nde “yabancı bir hukukun veya kanunun benimsenip kabul edilmesi” şeklinde tanımlanır. Türk hukuk devrimi aşamasında İsviçre Medeni Kanunu’nun ve Borçlar Kanunu’nun kabulü en tipik resepsiyon örneğidir.
TDV İslâm Ansiklopedisi hukuk tarihi ve Tanzimat maddelerinde açıklandığı üzere; kanunlaştırma dönemlerinde yabancı hukuk kaynaklarından yapılan aktarımlar (resepsiyon) yerel kültür ve bürokrasiyle uyumlaştırma süreçlerini beraberinde getirmiştir.
Pozitif Hukuktaki Yeri
Resepsiyon yoluyla alınan kanunlar yayımlandığı andan itibaren iç hukukun milli bir parçası haline gelir ve Türk mahkemeleri tarafından uygulanır.
Edebi Eserlerde Resepsiyon Kavramı
Hukuk devrimi ve yeni kanunların kabulü edebiyatımızda şöyle yer bulmuştur:
“Avrupa’dan yapılan o büyük **resepsiyon** hareketiyle adliyeye giren yeni kanunlar, toplumun asırlık gelenekleriyle adalet saraylarında yüzleşiyordu.”
— Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Yaban
İlişkili Kavramlar ve Bağlantılar
Başka kaynaklardan alıntı yapılması İktibas olarak adlandırılır. Kabul edilen metinler Kod haline getirilir. Uygulamalar Kanun gücü kazanır.
Sıkça Sorulan Sorular (SSS)
1. Türk Medeni Kanunu hangi ülkeden resepsiyon edilmiştir?
1926 yılında İsviçre Medeni Kanunu’ndan uyarlanarak resepsiyon edilmiştir.
2. Resepsiyon edilen kanun yabancı kanun sayılır mı?
Hayır, TBMM tarafından kabul edilip Resmi Gazete’de yayımlandığı andan itibaren milli kanun niteliği kazanır.
Bir yanıt yazın