Defi (def’i), borçlar ve usul hukukunda, davalının hakkın varlığını kabul etmekle birlikte, özel bir hukuki sebebe (zamanaşımı, ödemezlik vb.) dayanarak edimi yerine getirmekten kaçınmasını sağlayan yasal savunma hakkıdır.
Defi Hakkının Doktrinel Yapısı
Adalet Bakanlığı Hukuk Sözlüğü’nde “davalının borcu ödemekten kaçınmak için ileri sürdüğü engelleyici sebep” olarak açıklanır. Hakimin re’sen gözetemediği, ancak tarafça ileri sürüldüğünde dikkate alınan usul kalkanıdır.
TDV İslâm Ansiklopedisi def’i maddesinde açıklandığı üzere; davalının iddiayı hükümsüz kılmak üzere sunduğu haklı engeller def’i savunması oluşturur.
Edebi Eserlerde Defi Kavramı
Usuli savunmalar edebiyatımızda şöyle geçer:
“Avukatın ileri sürdüğü zamanaşımı **defi**, davanın esasına girilmeden borçluyu tazminat yükünden kurtardı.”
— Peyami Safa, Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
İlişkili Kavramlar ve Bağlantılar
Defi hakkını ileri süren taraf Davalı konumundadır. İtirazlar Cevap Dilekçesi ile sunulur.
Sıkça Sorulan Sorular (SSS)
1. Defi ile itiraz arasındaki fark nedir?
İtiraz hakkın hiç doğmadığını gösterir ve hakim re’sen gözetir; defi ise hakkın varlığını kabul eder ancak ödemekten kaçınma imkanı verir ve tarafça ileri sürülmelidir.
2. En yaygın defi türü hangisidir?
Zamanaşımı defi ve ödemezlik defi en yaygın türleridir.
Bir yanıt yazın
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.